در مدیریت حرفهای پروژههای صنعت ساخت، ماده ۲۹ شرایط عمومی پیمان نه یک بند حقوقی خشک، بلکه یک ابزار مدیریتی فعال است که چگونگی تطبیق قرارداد با واقعیتهای متغیر کارگاه را تعیین میکند. درک عمیق این ماده، تفاوت بین یک دفتر فنی واکنشی و یک دفتر فنی استراتژیک را مشخص میسازد.
ماهیت راهبردی ماده ۲۹: پل ارتباطی بین تغییرات فیزیکی و مالی پروژه ۱. سه سناریوی کلیدی تغییر مقادیر:
- افزایش مقادیر کارها: زمانی که نقشههای اجرایی نیاز به کار بیشتری نسبت به پیمان اولیه نشان میدهند.
- کاهش مقادیر کارها: هنگامی که بازنگری در طراحی یا ارزشسازی مهندسی، از حجم کارها میکاهد.
- حذف کامل آیتم کاری: وقتی که بخشی از کار به دلایل فنی یا تصمیم کارفرما حذف میشود.
۲. فرآیند چهار مرحلهای اعمال ماده ۲۹:
مرحله ۱: شناسایی و مستندسازی تغییر
ثبت تغییر در صورتجلسات مشترک
تهیه نقشههای As-built و مستندات فنی
مکتوب کردن توافق بر سر تغییرات
مرحله ۲: محاسبات فنی و مالی
ریزمتره مجدد از مقادیر تغییر یافته
اعمال نرخهای قراردادی یا نرخهای جدید مورد توافق
محاسبه تأثیر تغییر بر برنامه زمانبندی
مرحله ۳: انعکاس در صورتوضعیتها
تفکیک کارهای انجام شده ثابت از کارهای تغییر یافته
ارائه پیوست توجیهی برای تغییرات
درج ماده ۲۹ به عنوان مبنا در صورتوضعیت
مرحله ۴: پیگیری و دفاع حقوقی
رصد تأییدیههای کارفرما/مشاور
آمادهسازی پرونده دفاعی برای جلسات رسیدگی
ثبت مکاتبات رسمی برای حفظ حقوق قراردادی
چکلیست اجرایی برای بهرهبرداری حرفهای از ماده ۲۹:
مستندات اجباری:
صورتجلسه مشترک تأیید تغییر
ریزمتره مقایسهای (مقادیر اولیه در مقابل جدید)
نقشههای اصلاحشده با مهر و امضا
تحلیل تأثیر بر زمان و منابع
اقدامات تکمیلی:
ارسال اعلامیه کتبی قبل از اجرای تغییرات گسترده
ثبت مهلتهای قانونی پاسخ کارفرما
تهیه گزارش تصویری از مراحل تغییر
رصد مستمر تأثیر تغییر بر سایر فعالیتها
نتیجهگیری راهبردی:
در پروژههای هومت، ماده ۲۹ به عنوان یک سکوی پرش مالی عمل میکند، نه یک سلاح دفاعی منفعل. تیمهای دفتر فنی آموزش میبینند که:
تغییر، هزینه نیست؛ فرصت است. اگر به درستی مدیریت و مستند شود
این رویکرد باعث شده که در پروژههای اخیر هومت:
۹۵٪ از درخواستهای تغییر مبتنی بر ماده ۲۹ تأیید شود
میانگین تاخیر در پرداخت صورتوضعیتهای تغییرات ۴۰٪ کاهش یابد
اختلافات مالی پایان پروژه به حداقل برسد
